Wielrennen op een parcours

Valpartijen teisteren de eerste week van de Tour de France al jaren, dus ook dit jaar. De grote hoeveelheid renners, de nervositeit, de parcoursen met rotondes en andere gevaarlijke verkeersobjecten… deze Tour sneuvelden zelfs twee dragers van de gele leiderstrui in een valpartij – en dan laat ik vaderlands hoop Tom Dumoulin, die op de Muur van Hoei hoopte de gele trui te pakken, nog buiten beschouwing. Diezelfde Dumoulin pleitte deze week voor minder ploegen en minder renners per ploeg in het wielerpeloton. “Minder en kleinere ploegen zijn volgens mij de oplossing: nu zijn er nog 200 renners die allemaal voorin willen zitten, maar met 150 renners neemt de druk af en zal er minder stress zijn. Bovendien wordt de koers veel meer onvoorspelbaar en daardoor spannender voor het publiek.”

Een andere optie is het rijden op veiliger parcoursen – al dan niet in combinatie met het voorstel van Dumoulin. Wielrennen is één van de minst commerciële sporten denkbaar. De sport drijft op de bijdrage van sponsoren, die betalen voor de naamgeving aan wielerploegen. Toeschouwers betalen niet. In Utrecht stonden meer dan een half miljoen toeschouwers aan het parcours. De Tour de France en de wielrenners sleepten hiervan alleen exposure en de verkoop van merchandise in de wacht – geen entreegelden. Dat geldt vrijwel voor geen enkele sport.

Vrijwel alle wielerrondes vinden plaats op de openbare weg en voeren over grote afstanden. Er zijn een paar uitzonderingen: het WK wielrennen, de nationale wielerkampioenschappen en uiteraard de kermiskoersen na de Tour de France zijn hiervan de voorbeelden. Niet alleen zou het rijden op een parcours het risico op valpartijen kunnen verminderen (immers, je kunt een relatief veilig parcours kiezen), ook kun je de wielerkoers commercieel beter benutten. Bovendien zien toeschouwers hun helden vaker en langer aan het werk, dan die ene keer van tien seconden die ze momenteel langsrazen.

Natuurlijk heeft een verplaatsing naar parcoursen grote nadelen. De koers wordt een stuk minder aanraakbaar, iets wat één van de grote krachten van het wielrennen is. Bovendien is de variatie in de parcoursen minder, en wordt volgens de bondscoach van Nederland het grootste deel van de valpartijen veroorzaakt door de renners zelf. Een parcours lost het probleem niet op.

Organisatorisch zou het wel een mooi experiment zijn om parcourswielrennen uit te breiden. Het levert bovendien grote nieuwe kansen op voor de wielersport als geheel. Benieuwd of deze verandering in de komende jaren plaats zal vinden of niet, al dan niet aangezwengeld door valpartijen in de Tour de France van dit jaar.

Een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.