Het Nederlandse basketbal? “Hapsnapwerk”

Op zaterdag 5 september, op de dag dat het Nederlandse basketbalteam na 26 jaar terugkeerde op het EK basketbal, verscheen in De Volkskrant een interessant interview van Mart Smeets met basketbalbondscoach Toon van Helfteren. Van Helfteren heeft zijn hele leven in het Nederlandse basketbal rondgelopen en is recordinternational. Bovendien pakte hij de uitdaging van het Nederlands team enkele jaren geleden als vrijwilliger op – er was geen geld meer. In dit interview staat in enkele regels samengevat wat de staat van het Nederlandse basketbal is.

Over een basketbalploeg in Delft, die pas een week voor de competitie werd opgericht: “”Ik coachte en probeerde er iets van te maken. We vonden een sponsor en we gingen ineens wedstrijden winnen. Heel leerzaam en kenmerkend voor basketbal in Nederland. Er is hier weinig continuïteit, toch? Veel is hapsnapwerk. Toen ik begon waren er 35 duizend leden ingeschreven bij de NBB en dat aantal staat er nog steeds. Geen groei, niets. En er is overal, zeker na de rijke jaren zeventig en tachtig, een bijna structureel tekort aan energie, ideeën en ja, ook aan geld. Dat kreeg ridicule vormen toen de NBB-bestuursleden eerst de nationale jeugdploegen afschoten en toen ook maar met de nationale mannenploeg wilden ophouden. Het had geen zin meer daar nog in te investeren, dacht men.”

Toen ben je kwaad geworden?
“To put it mildly. Wat een onzin. Opgeven, wat een idiote gedachte. We hebben net tegen IJsland gespeeld. Er wonen op dat eiland 335 duizend mensen en 7 duizend van hen spelen georganiseerd basketbal. IJsland kwalificeerde zich wél voor het komende EK. Gewoon omdat er hard gewerkt werd, omdat er mensen met een plangerichte aanpak kwamen, omdat men wilde. Omdat ‘nee’ geen antwoord was.”

Het is jammer dat er na de gouden jaren zeventig en tachtig, toen Nederland zelfs een keer vierde op het EK werd, niet is doorgepakt met goed beleid en gezond enthousiasme. Zoals de Atletiekunie nu met de successen van Dafne Schippers moet aanjagen en doorpakken, zo had de Nederlandse Basketbal Bond dat in de jaren tachtig moeten oppakken. Het is bedroevend dat het aantal leden niet gegroeid is in al die jaren, zeker gezien de mondialisering van de Amerikaanse NBA-competitie. Het toont aan hoe belangrijk het is om aan te jagen, kansen te zien en vooral ook te pakken, als nationale sportbond. Zeker in het geval van kleinere sporten kan alles als een kaartenhuis in elkaar storten.

Na een paar goede zomers, kwam er via het TEAMKPN Sportfonds opeens wel geld voor de heren basketballers, die zich vervolgens verrassend plaatsten voor het EK. Het is lovenswaardig dat KPN zich via deze wijze inzet om ook de kleinere sporten zoals het basketbal in Nederland een kans te geven. Als er ook nog eens structureel basketbalbeleid in Nederland komt, zeker gezien de prestaties van de heren basketballers op het EK, dan kan de grootste zaalsport van Nederland wellicht weer een beetje op de kaart worden gezet. Maar misschien is dat wel wishful thinking.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.