#Rio2016: Het Nieuwe Olympische Model – Het roulatiesysteem (3)

Twee weken geleden schreef ik over de problemen in de voorbereiding, waarmee #Rio2016 te kampen heeft. Ik besloot dat artikel met de opmerking dat het tijd werd voor een nieuw Olympisch organisatiemodel. Daarom deze reeks in het kader van #Rio2016. Vandaag episode nummer 3: De Spelen roulerend tussen vijf locaties

Het nieuwe model dat ik in episode nummer 2 omschreef, de Spelen op een vaste locatie, kan worden gevarieerd. Een mogelijkheid om één van de grotere nadelen van de Spelen op één vaste locatie te ondervangen is bijvoorbeeld door de Spelen te rouleren tussen vijf verschillende locaties. Iedere vier jaar op een ander continent, maar altijd op dezelfde plaats op het continent.

Wat als de Spelen afwisselend in Parijs, Tokyo, Kaapstad, Rio en LA georganiseerd zouden worden?

Wat als de Spelen afwisselend in Parijs, Tokyo, Kaapstad, Rio en LA georganiseerd zouden worden?


Voordelen:
De kosten
Het kost meer geld om iedere vier jaar op een nieuwe locatie hele nieuwe gebouwen neer te zetten, dan iedere twintig jaar op dezelfde locatie. Het betekent slechts een renovatie van de stadions iedere twee decennia. Nog steeds kostbaar, maar op een andere manier dan ééns in de vier jaar.

Het delen van de kosten
Wanneer de Spelen iedere twintig jaar op dezelfde locatie worden georganiseerd, betekent dat dat de kosten gedeeld kunnen worden tussen de landen op een continent, of verdeeld kunnen worden over het gehele IOC. Dat kan waarschijnlijk niet in zijn geheel omdat het organiserende land gaat profiteren van een mega-evenement iedere vier jaar op het grondgebied. De organiserende landen zullen percentueel meer moeten bijdragen dan andere IOC-landen.

Het delen van de evenementen
De evenementen vinden niet altijd op hetzelfde continent en in dezelfde tijdzone plaats, maar ieder continent heeft eens in de twintig jaar het voorrecht om op de eerste rij te zitten bij de Olympische Spelen. De Spelen in Afrika worden op deze manier haalbaarder dan in het huidige model. Enig nadeel is wel dat de afstanden en tijdzones in Europa veel minder een rol spelen dan wanneer de Spelen in Azië plaatsvinden, wat een veel groter continent is met bovendien veel meer inwoners.

De problemen met de planning van bouwprojecten zijn kleiner
Stadions en hallen hoeven slechts gerenoveerd te worden. Met een goed renovatieplan hoeven de planningen van de bouwprojecten geen probleem meer te vormen.

Duurzaamheid van de stadions is altijd gewaarborgd
De Spelen keren ééns in de twintig jaar terug. Dat is geen hoge frequentie, maar biedt dermate veel zekerheid dat de stadions onderhouden moeten worden. Het legt wel druk op het organiserende land om ook WK’s en continentale kampioenschappen binnen te hengelen en te organiseren om de stadions vervolgens ook te gebruiken.

Het bidproces is verleden tijd, evenals de Spelen als prestige-object
Net als de Spelen op één vaste locatie, hoeft er nu nog maar éénmaal een bidproces te worden afgerond, namelijk voor de vijf organiserende steden die worden gekozen. Daarna ligt het vast en is dit proces verleden tijd.

Kennis van de organisatie blijft behouden
Door iedere twintig jaar op dezelfde plek de Spelen te organiseren kan het organisatiecomité ook rondreizen en worden opgebouwd uit expertise van het gehele IOC. Op die manier wordt de verantwoordelijkheid voor de organisatie gespreid onder de IOC-lidstaten en is er minder risico dat het wiel steeds opnieuw hoeft te worden uitgevonden.

Als variatie op de Spelen op één vaste locatie, heeft de Spelen op vijf vaste locaties enkele zaken die minder voordelen bieden. Zo worden de stadions minder vaak gebruikt, wekt het de indruk dat het evenement van de Spelen bereikbaarder worden maar wordt het primaat neergelegd bij enkele steden, en moeten er alsnog relatief meer kosten worden gemaakt. Als voordeel is het echter wel zo dat ieder continent de Spelen dichterbij krijgt. Eén vaste locatie, bijvoorbeeld in Griekenland, betekent dat Australische supporters iedere vier jaar letterlijk naar de andere kant van de wereld zouden moeten reizen, en ook de evenementen op televisie bijna onvolgbaar zouden worden.

Wat zijn de nadelen van dit model?

De Spelen ééns in de twintig jaar onder het Christusbeeld?

De Spelen ééns in de twintig jaar onder het Christusbeeld?

Nadelen
Onderhoud van de infrastructuur
De voordelen van de Spelen op één locatie vallen bijna helemaal weg, omdat je onderhoudskosten vervijfvoudigd worden. Dat is een groot nadeel als we op zoek zijn naar een nieuw model, want hierdoor valt de reden om het model te veranderen bijna helemaal weg. De stadioninfrastructuur moet immers worden opgebouwd en gerenoveerd. Bovendien moet je op vijf locaties een oplossing vinden voor de hotels, de logistieke infrastructuur en de medewerkers. Die worden immers maar éénmaal per twintig jaar gebruikt. Het is voor landen daardoor misschien nog altijd niet interessant om onderdeel te zijn van één van de vijf locaties.

Wat moet er nog beter?
Als we de eerste twee alternatieve modellen bekijken, dan zijn er zeker mogelijkheden om de financiële impact van de Olympische organisatie in te perken. Daar komen echter andere grote, logistieke nadelen bij. Wanneer we kiezen voor één vaste locatie richten de Spelen zich op één continent, terwijl spreiding over vijf continenten met een roulatiesysteem betekent dat de kostenvoordelen bijna wegvallen.

In een volgend alternatief zal ik dieper ingaan op manieren om de kracht van de Spelen te behouden (namelijk verbinding tussen de verschillende continenten), terwijl de financiële voordelen ook kunnen worden behaald. Wordt vervolgd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.